Klein trouwen in mooi Italie
Yay, ik mag een bruiloft fotograferen in Italie!
Als ze me vragen of ik naar Pisa wil komen om daar een bruiloft te fotograferen.. wat zeg ik dan? Daar hoef ik natuurlijk niet lang over na te denken. Even checken bij het thuisfront, kan ik weg? Wat zijn de wensen van het bruidspaar en wat zijn de mogelijkheden in Italië. Let’s do it 😄.
Op weg naar Minucciano, een destination wedding in Toscane
En zo geschiedde. Ik vloog in mijn eentje naar Pisa (heerlijk by the way… even tijd voor jezelf! Wie wist dat alleen reizen zo chill kon zijn?). Op het vliegveld werd ik opgehaald door een voor mij totaal onbekende dame. Een vriendin van de bruid. Ik mocht het laatste stukje met haar meerijden naar de trouwlocatie, waar ik ook twee nachten zou slapen. In haar kleine autootje zaten nog twee dames. Daar zat ik dus. Met drie onbekende vrouwen en mijn koffer op schoot 😅 Door de bergen richting Minucciano. Een iniemini plaatsje in Toscane.
Een bruiloft fotograferen in Toscane… romantischer kan toch bijna niet?
Eenmaal aangekomen was ik vooral blij dat ik mijn benen weer kon strekken. Het was stikheet dat weekend (echt… stik 😮💨), maar dat mocht de pret niet drukken. De uitzichten hier maken alles goed. De glooiende bergen, het mooie groen van de olijfbomen en die heerlijke Italiaanse sfeer. Mij kun je hier echt niet gelukkiger krijgen.
Ik kwam aan bij een enthousiast bruidspaar dat nog volop bezig was met de laatste voorbereidingen. Niet geheel stressvrij 😉 Terwijl zij druk waren, liep ik alvast een rondje over het landgoed. Het enorme huis lag midden in het glooiende landschap en had zo als filmset kunnen dienen… wauw. Romantisch? Ja. Handig met al mijn spullen en die brandende zon? Nee 😅 Maar echt hoor… hier had ik ook wel willen trouwen. Cipressen, geuren uit de keuken, dat typische Italiaanse gevoel. Net alsof je midden in een film bent beland.
De avond voor de bruiloft was er een kleine bbq met veel van de gasten. Er waren al veel mensen van ver gekomen. Wat een sfeer hier. Vino 🍷, lampjes, muziek van een DJ en alles lekker buiten. En dan ook nog een ondergaande zon… kan het nog beter? Het werd niet heel laat, want de volgende dag wilde ik er fris en fruitig zijn voor het bruidspaar.
De trouwdag in Toscane, rustig aan op z’n Italiaans
De ceremonie zou om 11 uur beginnen en daarvoor wilden we natuurlijk ook de detailfoto’s maken en het aankleedmoment vastleggen. Zo gezegd zo gedaan. Om half negen had ik een heerlijk ontbijtje op en werd ik opgehaald door een vriend van het bruidspaar bij mijn hotel. Dat lag maar een paar kilometer van de trouwlocatie vandaan, maar door de vele haarspeldbochten duurde dat toch best even (gelukkig heb ik een sterke maag 😅).
Op locatie was het een drukte van belang. Er moest nog van alles gebeuren. De ceremonieplek werd opgebouwd, in de keuken werd volop gekookt en de bruid zat klaar voor haar make up. Eerst een espresso natuurlijk ☕ (zoals dat hoort in Italië) en daarna aan het werk. Het was een gezellige bende. We hebben de ceremonie om 11 uur bij lange na niet gehaald. Niemand maakte zich daar druk om. Er werd gewoon lekker de tijd genomen voor het mooi maken, aankleden, foto’s van de bruid en de first look. De ceremonie begint toch niet zonder het bruidspaar… dus ach 😉
Toen het moment daar was, werd alles rustig en ontspannen. Alles was klaar en geregeld en ze konden echt van hun moment genieten. En dat deden ze. Daar, in de bergen van Toscane. De ceremonie vond plaats in een open veld, omringd door bergen, olijfbomen en cipressen. De gasten zaten in een ruime kring op dekens en kussens. Drie vrienden leidden de ceremonie. Er werd gesproken in het Engels (met dat heerlijke Italiaanse accent 😍), Italiaans en Nederlands. Er waren lieve woorden, vioolmuziek en een zon die enorm haar best deed. Fotografisch gezien best een uitdaging met zon en schaduw door elkaar… maar wat een moment. Genieten. En zweten 😅
Een Italiaanse bruiloft met vino & lange tafels vol eten
Na de ceremonie werd uiteraard het glas geheven en vloeide de vino rijkelijk 🍷 Zelfgemaakte hapjes verschenen en daarna schoof iedereen aan voor de lunch. Eén lange picknicktafel voor zo’n tachtig gasten, gevuld met de heerlijkste Italiaanse gerechten, water en wijn. Zo kleurrijk. Zo feestelijk. Een feestje om te fotograferen. En om mee te maken. Er werd urenlang genoten. Na de lunch verscheen er een Piaggio gelato karretje met ijs, koffie en zelfgemaakte limoncello. Dat moest ik natuurlijk even proeven. OMG 😍 echt zó lekker.
Daarna was er alle tijd voor een uitgebreide fotosessie met het bruidspaar. In de bergen van Toscane, tussen de olijfbomen. Of ik dat leuk vond? Ehh… YES 😄 Omdat het landgoed al zo mooi was, hoefden we niet ver weg en bleef alles relaxed. Er was nog tijd voor groepsfoto’s en daarna voor een siësta voor de gasten en een rustmoment voor het bruidspaar zelf.
Een paar uur later kwam iedereen weer in beweging. Brood en kaas kwamen tevoorschijn, er werd live muziek gespeeld door vrienden (wat fijn zulke vrienden ❤️). Zittend op hooibalen, met de zon die langzaam onderging, ging de muziek van rustig naar steeds wat uitbundiger. Er kwam taart 🍰 en na het aansnijden en het dankwoord van het bruidspaar zat mijn dag erop. Na zoveel uur op mijn benen en een heleboel foto’s verder was ik intens moe… en ook heel erg gelukkig.
Wat een dag. Love it ❤️
“Italian culture is so deeply soaked in an appreciation
of the good things in life.”
Mariska Hargitay
