Een buitenbruiloft met festivalvibes
"Als je het zweet voor lief neemt, is de warmte eigenlijk helemaal niet erg."
Een buitenbruiloft met festivalvibes is voor veel bruidsparen een droom. De bruiloft van Natascha en Johnny liet zien dat zelfs 38,5 graden daar niets aan hoeft te veranderen. Van een zelfgeschreven lied tijdens de first look tot een feest dat doorging tot diep in de nacht: dit was een dag die niemand snel zal vergeten.
Het was het laatste wat Johnny tegen me zei voordat Judith (mijn lieve collega en second shooter op deze warme dag) en ik naar huis reden. Op dat moment moest ik lachen, omdat hij eigenlijk de hele dag in één zin samenvatte.
Want ja... warm was het. Héél warm.
Iedereen had het erover, al dagen van tevoren eigenlijk. De weersverwachting werd steeds een beetje gekker. Eerst dertig graden, toen vijfendertig, daarna code rood. Als outdoor fotograaf kijk ik altijd naar het weer. Niet omdat ik alleen maar zon wil (geef mij maar een frisse herfstochtend of een winterwandeling), maar omdat het weer invloed heeft op de dag. En laat deze bizarre hitte nou net niet mijn favoriete ingrediënt zijn. Ik zag mezelf al helemaal rondlopen als een bezwete, rode biet, verre van charmant 😉
Een buitenbruiloft begint al ruim vóór het jawoord
De dag begon precies zoals je hoopt dat een trouwdag begint. Binnen was het heerlijk koel dankzij de airco, maar vooral dankzij de mensen. Twee nieuwsgierige dochtertjes die overal tussendoor dartelden, trotse opa en oma die zichtbaar genoten en een ontspannen sfeer waardoor je bijna zou vergeten wat er buiten stond te gebeuren. Terwijl haar moeder rustig in de make-up zat, lag één van de meiden heerlijk op bed te chillen, met haar haren al in de krul.
Natascha had iets bedacht waarvan maar weinig mensen wisten hoe spannend het eigenlijk was. Ze had een lied geschreven. Speciaal voor Johnny. Ze had er zelfs zanglessen voor genomen en haar beste vriendin begeleidde haar op gitaar. Ze zingt normaal nooit, dus ik kan me alleen maar voorstellen hoeveel moed daarvoor nodig is.
Ze begon al te zingen voordat Johnny haar kon zien. Met een tik op zijn schouder mocht hij zich omdraaien.
Na het lied volgden de knuffels en vertelde Johnny hoe mooi ze eruitzag. Waarop Natascha lachend uitriep: “O ja… je had me nog helemaal niet gezien!”
Na de first look reden we naar het Kelfkensbos in Nijmegen voor de fotoshoot. Eigenlijk ging dat verrassend goed. Natuurlijk was het warm, maar we namen de tijd, zochten de schaduw op en ondertussen maakten we beelden waar we allemaal blij van werden. Nadat we foto’s hadden gemaakt met z’n vieren, vertrokken de twee inmiddels behoorlijk oververhitte meisjes alvast met opa en oma naar de trouwlocatie.
Dat gaf ruimte voor een paar creatieve en avontuurlijke foto’s van alleen Natascha en Johnny… jullie weten zelf wel welke. 😉 Ook spraken jullie daar de geloften naar elkaar uit. Geen gasten, alleen jullie samen. Dat maakte het extra bijzonder.
38,5 graden tijdens een buitenbruiloft
Tijdens de ceremonie liet de hitte echt merken dat ze er ook nog was.
De BABS vertelde een prachtig verhaal, Natascha en Johnny gaven elkaar vol overtuiging het jawoord en ondertussen draaiden de waaiers overuren en verdwenen koude flesjes water in recordtempo. Terwijl ik me vooral op Natascha en Johnny richtte, zorgde Judith ervoor dat al die blikken, knuffels en lachende gasten ondertussen óók werden vastgelegd. Juist daardoor vertellen de foto’s straks het hele verhaal van deze dag.
De ceremoniemeester had zelfs enorme ventilatoren geregeld, waardoor iedereen weer even op adem kon komen en de toost en barbecue gewoon door konden gaan. Wat een held!
Later die middag hadden de meiden hun eigen oplossing voor de warmte gevonden. Lekker waterfietsen met hun grote neef en nicht. Volgens mij hadden zij het stiekem beter bekeken dan wij allemaal. 😄
Festivalvibes tot diep in de avond
Terwijl de kinderen op het water zaten, was het voor ons tijd om nog één keer los te gaan. Op een open plek tussen de bomen maakten we de rookfoto’s. Terwijl de rook steeds mooier tussen de bomen bleef hangen, wist ik eigenlijk al: deze serie gaat gaaf worden.
Toen de zon begon te zakken, verdwenen ook de nette trouwkleren. De luchtige outfits kwamen tevoorschijn, precies passend bij de festivalvibes van de avond. De DJ draaide heerlijke muziek, overal zag ik mensen genieten en het voelde alsof de warmte er gewoon een beetje bij hoorde. Al had ik vijf graden minder ook prima gevonden. 😄
Onze werkdag eindigde rond half elf. Precies op een mooi moment. Het feest was los, Judith en ik pakten onze spullen in en de videografen besloten dat het meer misschien wel de beste plek was om af te koelen. Op dat moment vroeg ik me seriues af om ook even (desnoods met kleding en al) er ook even bij in te plonzen!
Terwijl we afscheid namen, zei Johnny: “Als je het zweet voor lief neemt, is de warmte eigenlijk helemaal niet erg.”
Ik moest erom lachen, want eigenlijk had hij gelijk.
Deze bruiloft ga ik niet alleen onthouden als die van 38,5 graden. Daar kun je simpelweg niet omheen. Maar als ik later door de foto’s blader, weet ik zeker dat ik niet als eerste aan de hitte denk. Dan hoor ik Natascha weer zingen, zie ik hun twee meiden die hun eigen avontuur beleefden, moet ik weer lachen om iedereen die zich voor de enorme ventilatoren verzamelde en zie ik de rook langzaam tussen de bomen verdwijnen.
Later hoorde ik zelfs dat de afterparty op het strand nog doorging tot de zon weer opkwam. Dat verbaasde me eigenlijk niets. Het paste precies bij deze dag ❤️
Judith en ik reden samen naar huis, verhit, moe en voldaan. Eenmaal thuis plofte ik op mijn terras neer, eindelijk met een klein briesje en, je raadt het al, nóg een groot glas water. Johnney had al die tijd gewoon gelijk. “Als je het zweet voor lief neemt, is de warmte eigenlijk helemaal niet erg.”
